1- حدود دو هفته پیش در میهمانی ناهار چندتن از دوستان روزنامه‌نگار، یکی از کارکنان روزنامه اطلاعات هم حضور داشت. صحبت به مصاحبه شرق با حاج‌آقا شد که دیدم بر خلاف تصورم چه دل پرخونی از دعایی و چه نوستالژی قوی‌ای از مسعودی در مجموعه اطلاعات وجود دارد، آنهم پس از سی سال!

حالا این پاسخ آقای هوشنگ حامدی به این مصاحبه مفصل تقریبا واگویی همان درددلهایی است که دوست روزنامه‌نگارم می‌کرد، مخصوصا بند آخر مطلب؛ خواندن مصاحبه و بعد هم این پاسخ خای از لطف نیست.

دليل خستگي يا افسردگي و ترک خدمت داوطلبانه يا اجباري بسياري از نيروها به ويژه در تحريريه ؛ انگيزه و اهداف انتشار روزنامه اطلاعات بين المللي و ضرورت بررسي آثار و نتايج چاپ آن و چگونگي ماموريت مادام العمر نماينده اطلاعات در لندن، اينکه اطلاعات به ويژه از اوايل دهه 70 سردبير يا شوراي سردبيري ندارد؛ علت و انگيزه جابه جايي و انتقال ساختمان روزنامه از محل قبلي و قديمي آن در ميدان امام خميني در قلب شهر با آن هزينه ها و مشکلاتي که داشته و دارد، تيراژ واقعي و همچنين حقيقي روزنامه و ديگر نشريات وابسته مانند مجلات جوانان، اطلاعات هفتگي و دنياي ورزش و افت و خيزهاي بسيار آنان و... از جمله پرسش هاي بي پاسخي است که از سال ها قبل براي دست اندرکاران عرصه فرهنگ مکتوب يعني مطبوعات و رسانه هاي نوشتاري و حتي براي مجموعه اهالي فرهنگ در کشور مطرح بوده است.

2- مصاحبه این هفته حجاریان با صفحات رسانه شرق هم خواندنی است. اما نگاه حجاریان را به انتشار روزنامه زرد قبول نمی‌کنم و حس می‌کنم به جای روزنامه‌ زرد، که حجاریان از جایگاه روشنفکری و از روی طعنه این نام را به کار می‌برد، باید به دنبال نگرشهای دیگری به روزنامه‌نگاری باشیم. در مورد آنها بعدا مفصل‌تر می‌نویسم.